Rücu

Rücunun dayanağı çoğunlukla halefiyet ilkesidir: sigortacı ödemeyi yaptığında, sigortalının zarardan sorumlu kişiye karşı sahip olduğu haklar ödenen tutar kadar sigortacıya geçer; rücu, bu hakkın kullanılmasıdır. En yaygın örnek kasko hasarlarıdır. Kusurlu başka bir aracın verdiği hasarı ödeyen şirket, ödediği tutarı karşı tarafın trafik sigortacısından, poliçe limitlerini aşan kısım için de zarardan sorumlu olanlardan ister. Sigortacı ödediğinden fazlasını isteyemez; karşı tarafın sorumluluğu da onun kusur oranı ölçüsünde belirlenir.

Trafik sigortası farklı işler. Sigortacı, ödemeyi kaldıran ya da azaltan sözleşme hükümlerini zarar gören üçüncü kişiye karşı ileri süremez ve tazminatı öder. Ardından genel şartlarda sayılan hâllerde, örneğin kasten zarar verme, alkollü ya da ehliyetsiz araç kullanma gibi durumlarda, ödediği tutarı kendi sigortalısından geri isteyebilir. Bu yüzden alkollü araç kullanmanın sonucu iki poliçede farklıdır: kaskoda alkol istisnası nedeniyle sigortalının kendi hasarı ödenmeyebilir, trafik sigortasında ise zarar gören tazminatını alır ve ödenen tutar sonradan sigortalıdan istenebilir.

Sigortalının, zarardan sorumlu kişiyle sigortacıdan habersiz anlaşıp onu borçtan kurtarması, sigortacının rücu imkânını zayıflatabilir; bunun tazminata etkisi mevzuatta ve poliçede düzenlenir. Rücu talepleri de zamanaşımına tabidir.

Kırmızı ışıkta beklerken arkadan çarpılan bir sürücü, aracındaki hasarı kendi kaskosundan karşılatabilir. Şirket ödemeyi yaptıktan sonra, çarpan aracın kusuru oranında ödediği tutarı o aracın trafik sigortacısından ister. Sigortalı bu süreçte taraf olmasa da kazanın doğru belgelenmesi rücunun sonucunu doğrudan etkiler; kasko basamağının bu hasardan etkilenip etkilenmeyeceği ise şirketin uygulamasına ve poliçeye göre değişir.

• Halefiyet
• Kusur oranı
• Trafik sigortası
• Kasko
• Alkol istisnası