Reasürans

Sigorta şirketleri, tek başına taşıyamayacakları büyüklükteki riskleri ya da aynı olayda çok sayıda poliçeyi birden etkileyebilecek deprem ve sel gibi felaket risklerini reasürans yoluyla dağıtır. Böylece büyük bir hasar, şirketin mali yapısını tek başına sarsmaz. Reasürans şirketleri de üstlendikleri riskin bir bölümünü başka reasürörlere devredebilir; buna retrosesyon denir. Türkiye'de reasürans faaliyeti de 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu kapsamında izne ve denetime tabidir.

Reasürans farklı biçimlerde kurulur. Anlaşmalı reasüransta belirli bir branştaki poliçeler önceden yapılan bir sözleşmeyle kendiliğinden kapsama girer; ihtiyari reasüransta ise tek tek büyük riskler için ayrı ayrı anlaşma yapılır. Orantılı yöntemlerde prim ve hasar belirlenen paylarla bölüşülür; orantısız yöntemlerde reasürör, hasarın belirli bir eşiği aşan kısmını üstlenir.

Sigortalı açısından en önemli nokta, reasürans şirketiyle arasında doğrudan bir sözleşme ilişkisi bulunmamasıdır. Tazminattan sigortalıya karşı poliçeyi düzenleyen sigorta şirketi sorumludur; şirketin reasürörden tahsilat yapamaması, sigortalıya yapılacak ödemeyi geciktirmenin ya da azaltmanın gerekçesi olamaz. Birden fazla sigortacının aynı riski doğrudan sigortalıya karşı paylaştığı müşterek sigorta bu yönüyle reasüranstan ayrılır.

Büyük bir depremde aynı bölgedeki çok sayıda binada hasar oluştuğunda, zorunlu deprem sigortası sistemini yürüten Kurum ve konut poliçesi düzenleyen şirketler ödemelerin bir bölümünü reasürans anlaşmalarından karşılar. Sigortalılar bu süreci görmez; taleplerini yalnız kendi poliçelerini düzenleyen kuruma ya da şirkete yöneltir.

• Sigorta şirketi
• Müşterek sigorta
• Zorunlu deprem sigortası
• Prim
• Riziko